Minimal Api .Net 6’in yeni api dizaynıdır. Geleneksel .Net api özelliklerinden farklı olup yeni bir alternatif sağlar. Kullanmakta olduğumuz WEB API modeli MVC’den türetilmiş, controllers ve action metotlarından oluşur, bununla birlikte model binding, datalar için validasyon ve filters gibi birçok özellik sağlar.

.Net ile api oluşturmanın belli kuralları olduğundan günümüz teknoloji dillerine göre daha kompleks kalmasına neden oluyordu. Daha yalın ve minimalist apilerin populeritesi de artmakta olduğu için ve microservis mimarisinin de bu anlamda büyük ölçüde ilerlemesinden dolayı Microsoft kolları sıvıyor ve geniş kapsamlı karmaşık uygulamalar yani monolitik API yerine birçok küçük web servis hizmeti olacak şekilde yeni bir api patternı tasarlamaya başlıyor.

Günümüzde popüler olarak kullanılan Javascript,Node, Python gibi dillerin de projeler yapıları minimal hatta tek bir dosya uygulamaları bulunuyor. Zamanla .Net de bu dünyayı görerek daha yalın projelere ve daha küçük yapıları oluşturmak üzere geliştirmeler yapıyor ve Minimal API’ler ile daha hafifi ve sade bir api modeli ile karşımıza çıkıyor.

Minimal Apiler gene aynı HTTP web servis mantığı ile farklı http requestleri alıp geriye bir response döndürmesidir. Bunun içinde MapGet, MapPost gibi metotlar kullanılır.

Minimal Api Kullanımı

Minimal Api‘nin kullanımı sytanxı aşağıdaki gibidir.

Minimal api’nin en sade kullanımıdır. Get çağrısı ile birlikte ki bunu bize app.MapGet metotu sağlıyor. Bu metodun ilk parametresi ile bir endpoint belirliyoruz. Daha sonra lamba expresion ile response olarak geriye ne döndürmek istiyoruz onu tanımlıyoruz.

Minimal Api ile yaratılan API’ler sınırlı özelliklerinin olması işlevsiz olduğu anlamına gelmez. Bu API’ler .Net API’lerin birçok özelliğine sahiptir. Kullanabildiğimiz özelliklerinden bir tanesi de Dependecy Injection.

.Net core ile daha sık kullandığımız DI nesnelerini, .Net 6’dan önce startup.cs class’i içerisinde tanımlıyorduk ve bu servisleri kullanacağımız controller classlarda çağrıyorduk.

Minimal Api’de yapı biraz daha sadeleşmiş durumda, kullanacağımız servisleri program.cs içerisinde tanımladıktan sonra (.Net 6 ile birlikte startup classı kaldırıldı. Tüm configurasyon ve tanımlama işlemleri program.cs içerisinde yapılıyor.) Minimal apinin MapGet, MapPost, MapPut metotlarının delegate parametresinde tanımlamamız yeterli oluyor.

Örnek;

IOderService application içerisinde tanımladığımız DI servisimiz, lambda expression içerisinde tanımladığımız bu nesneyi minimal api parametre olarak görmez yani sizin post requestiniz bu nesneyi sizden beklemez. Application ayağa kaldığında bunun bir implementasyon olduğunu anlar. Bu şekilde kolaylıkla kullanacağımız servisi metot içerisinde implemente etmiş olduk.

The post .Net Core Minimal API Nedir? appeared first on Dinamik Network.

zOS v2r5 kuruluşumuza devam edeceğiz. Bilgi güvenliği sebebiyle Order numaraları ve bazı sistem bilgileri gizlenecektir.

1.Create

Create işlemiden başlayarak customization ve kurulum başlatılır. Sırasıyla aşağıdaki seçenekler seçilir.

“Full system replacement” seçilir

Jes2 seçilip enter’a basıldığında aşağıdaki seçenek gelir. Eğer paketin içinde JES3 yoksa bu adım gelmez. Tek seçenek olduğu için bu adımı bize sormaz.

“Merge Jes2 Zones Into BCP Zone” seçeneği;

Ayarlar ekranından sonra configuration’ı oluşturma ekranı gelir. CR yazarak configuration oluşturtulur.

CR dedikten sonra artık F3 kullanarak çıkılabilir. Create aşaması böylelikle bitmiş olur.

2. Variables

Variable’ların işlevleri ve yapılan değişiklikler aşağıdaki gibidir. Variable’lar genelde gerekmektedikçe değiştirilmez. Değiştirilenleri ne şekilde değiştirildiğini aşağıda ifade etmeye çalıştım.

HFZ/ZFS Info Bölümü

Install Directory : zOS’un Kurulacağı Yer. Default /Service geldi. O şekilde bıraktık.

SMPWDIR NAME: SMP Work Directory. IBM’in sıkıştırmış halde gönderdiği dosyaları unpack eder. Dataset’e çıkar ve daha sonra unpack ettiği yeri siler. Default olarak /tmp verilmiştir. /tmp’nin boyutu küçükse buranın değiştirilmesi gerekmektedir.

CIM Variable (Default)

Herhangi bir üründür. Common infomation module. Hangi Racf gruplarına hangi UID’e ait olması gerektiğinin belirtildiği yer. Tüm ayarları Default bırakıldı.

PFA Variables (Default)

Predictive Failure Analysis ürününün path’inin ve userıd’sinin belirlendiği yer.

zOSMF Variables (Default)

CP Variables (Default)

MVS OLD DSN Variables

Existing IODF: Bunu bulmak için /d ios,config yazılır.

RACF OLD PDSN: RACF DB Dataset’i 1

RACF OLD BDSN: RACF DB Dataset’i 2

OLD PVOL: RACF’in Volume Bilgisi

OLD BVOL: RACF’in Volume Bilgisi

DB2 LOAD DATA SET: Silindi. Çünkü DB2’um yok.

DB2 EXIT DATA SET: Silindi. Çünkü DB2’um yok.

VOLSER OLD CAT: Driver sistemdeki volume verilebilir.

DASD VOLSER: Driver sistemdeki volume verilebilir.

CICS SDFHLOAD DSN: Silindi

IMS SDFSRESL DSN: Silindi

OLD MASTERCAT: Driver sistemin master catalog bilgisi. 

Variables’larda sadece bu kadar özelleştirme yaptık. F3 ile çıkış yaptık.

CR dedikten sonra artık F3 kullanarak çıkılabilir. Create aşaması böylelikle bitmiş olur.

3. Zones

Tek bir zone kullandığımız için aşağıdaki şekilde ayları yapmamız yeterli olacaktır.

Bu bölümde sadece Device Type ve Volume bilgisini değiştirdik. Diğer bilgilere dokunmadık.

4) Modify

Aşağıdaki seçenekler karşımıza gelmektedir.

D seçeneği – Dataset Summary (SUMD)

Bu zOs paketinde ne kadar dataset var onu gösterir. Tıklayıp bilgi alındı.

Burada gördüğümüz paketin bizimkinin içinde 1007 adet dataset vardır. Buradaki her dataset bir ürünü belirtmektedir.

HLQ bize program hakkında bilgi verir. Her programın belli bir HLQ’su vardır.

LLQ ise bize dataset’in nerede duracağı hakkında bilgi verir.

• A ile başlıyorsa Distrubition zone’dadır.
• S ile başlıyorsa Target zone datasetidir.

Bunlar dışında operational datasetler vardır.

Örnek olarak  FFST ile başlayan 3 quailifier’lı datset’lerin bu operational datasetlere örnek olarak. Operational datasetler programın çalışması için rutin belli işleri yapan datasetlere denilir.

P seçeneği – Product, Feture And Element Summary

Hangi datset hangi ürüne ait bilgisini görmek için girilir.

Yine ana erkandan “P” yapılarak girilir.

Communication server’ın içinde TCPIP ve VTAM bulunmaktadır.

Örneğin; Low Level Qualifier AISTXXX olanlar VTAM’a aittir. Çünkü daha önce belirtildiği gibi A harfi distrubition zone’da olduğunu gösterir. Onu çıkartırsak geriye IST kalır. Buda VTAM’ın product code’udur.

V Seçeneği – Physical Volume Summary ( SUMD) 

zOS’u hangi volume’lara kuracağımızı belirtir. “V” ile giriş yapılır.

Biz kurulumuzda 3 adet volume belirtilmiş. Biz bu volume’lara S ile girip ihtiyacımıza göre aşağıdaki gibi düzenleriz.

Model 54 kullandığımız için model 54 verilir.

Bu ayarlardan sonra volume’lardaki boş alana göre ekran güncellenmiş olur ve son hali aşağıdaki gibi gözükür.

F3 ile çıkarak Physical volume’ların ayarlamalarını bitirmiş oluruz.

A Seçeneği – Create a Recomended System Layout ( Automatically assign target and DLIB data set to physical volumes by data set type)

Bu ayarlara girmek için “A” yazılır ve açılır.

Açılan ekranda ALL seçilir ve bu kurulum için kullandığımız Model 54 olan volume belirtilir.

Bu ekran gelince CR yapılır. Gelen uyarıya “YES” denilerek geçilir. Böylelikle modele göre otomatik asign işlemini gerçekleştirmiş oluruz.

Daha sonradan hiç bişey yapmadna F3 ile çıkılır.

Phycal volume summary‘e girip kontrolü sağlanabilir. “V” tuşuna basmak yeterli olacaktır. Bu işlemden sonra aşağıdaki gibi volume özetinde 2 volume için Seq değeri görmemiz gereklidir.

Buradaki volume’lara “D” ile girilip hangisine ne atandığına bakacağız. A25CAT‘den başladık. Buna göre A25CAT içinde Distrubition veya Target library’si ile alakalı bişeyin olmaması gerekiyor.

Bakıldığın hiç A‘lı yada S‘li başlayan bir LLQ göremedik. Hepsi operational dataset. Örnek ekran görüntüsü;

Daha sonra O25DIS’e girildi. Hepsinin A ile başladığı kontrol edildi. Ama burada SMPE datasetlerinin de bulunduğu görüldü. Bunların kuruluş sırasında katalog volume’unda olmasını istiyoruz o yüzden taşımamız gerekiyor.

Taşımak için ilgili data set’in hangi logical volume’a ait olduğu bulunması gerekiyor. Örneğin en üstteki SMPE.MVS.DLIB.CSI datset’ine “S” denilerek girildi.

Burada görüldüğü üzere DLB302 logical volume’undaymış.

Bunların yerlerini OMCAT1‘in için almak için ilk önce onun içindeki SMPE data setlerinin volume’larının nerede olduğu bulunur. Tekrar A25CAT volume’na girilir. Herhangi birine bakıldığında GIM067‘de olduğu görüldü.

Tekrar A25DIS içindeki SMPE dataset’inin içine girilip Logical Volume’u  GIM067 olarak değiştirilip Enter yapılır. Bu işlem hem DIS hemde RES volume’undaki tüm SMPE‘e data setleri için yapılır.

Örnek değiştirilmiş Logical Volume

L Seçeneği – Logical Volume Summary (SUML) = “L” kısa yolu kullanılarak giriş yapılır. Buradan da hangi Logical Volume’un hangi Physical Volume’a gideceği belirlenir

C Seçeneği –  View and change daha sets by selected attribute 

Normalde zOS tüm dataset’lerin botunu tam sığacak şekilde göndermektedir. Fakat bakım işlerken data setleri büyütmemiz gerkiyor. Bu yüzden bu durum olmasın diye ilk zOS kuruluşunda bu dataset’leri büyütüyoruz.

Bu yüzden Type:PDS olanları büyütmemiz gerekiyor. Özelikle Linklib’i büyütmek ileriye dönük baya kolaylık sağlamaktadır.

Data Set Type’a gelip “S” Denir.

Çıkan ekranda hangi tür dataset’lerimiz olduğunu görürüz. Sistemimizde 5 farklı türden data set mevcutmuş.

Biz burada PDS’e girdik. Çünkü PDS’lerin alanını genişletmek istiyoruz.

Açılan ekranda global bir command kulanmak gerekiyor. Bunun için F1‘e bastık ve komut örneklerine bakıldı. Space‘i değiştireceğimiz için yardım sayfasından şu öneriyi bulduk.

Çalıştıracağımız komutu yapısını şu şekilde düşündük.

• Primary value’larını %100 büyütelim
• Secondary value’larına dokunmayalım
• Directory blocklarını da %50 arttıralım

Şeklinde bir komut kurgulayacağız.

Sonuç olarak komut aşağıdaki şekildeki gibi olur

CH SP 100 * 50

İlk Enter’a bastığımızda bize yeni Size’ların kaç olacağını gösterecektir. Burada dikkat edilmesi gereken en önemli şey. Bir PDS’in Size’ı maksimum 65000 Track olabilir.

Sort PT yaparsak Track sayısına göre sıralayabiliriz.

Böylelikle data setleri büyütme işi tamamlanmış olur.

5) Alias

Hangi ALIAS’ın hangi katalog’ta olması gerektiği buradan belirlenir.

Sağ tarafında TYPE olarak MCAT belirlenmiş olanlar Master Catalog‘ta olmak zorundadır. O yüzden onlara Master Katalogumuzun ismini vermemiz gerekir.

“CATALOG.MASTER.XX” Örnek olarak ASM alias’ının catalog’unun üzerine bu katalog ismi yazılıp enter’a basıldığında hepsi değişir.

6) SSA (Specify Temporary Aliases)

Bu adımda önce belirlenen katalog’un datasetlerini oluşturmaya yarar. Bizim belirlediğimiz katalog; CATALOG.MASTER.A25CAT

Daha önce belirlenmiş olan SSA Name buraya yazılır. ZOS25RES şeklinde.

Catalogların bulunmasını istediğimiz valume olan OMCAT1 yazıldı.

Primary : 20 ve Secondary: 10 cylinder şeklinde verilerek kaydedildi.

Kaydettikten sonra, Ana ekranda ayarlar bu şekildeyken SAVE komutu çalıştırılır. Daha sonra buradan çıkılır.

Böylelikle Installation’a kadar olan adımlar tamamlanmış olur.

The post CustomPac Kullanarak zOS Kurulumu 2 – Install Adımları appeared first on Dinamik Network.

Bu zOS kuruluşumuzda V2R5 kullanacağız. Bilgi güvenliği sebebiyle Order numaraları ve bazı sistem bilgileri gizlenecektir.

zOS kurulumuna başlamadan önce kurmak istediğimiz versiyonun siparişi verilmelidir. Bu verilmiş olan order uygun bir şekilde isimlendirilerek Unix ortamına alınır.

Receive Aşaması

İlk önce serverpac’in kurulu olduğu PDS’e gidilir ve CPPCSAMP member’ı exec yapılırak Custompac ekranı açılır. Eğer Custompac kurulum yapacağınız sistemde yüklü değilse ilk önce CustomPac’i yüklemek gereklidir.

Burada karıştırılmaması gereken en önemli durum bizler yeni kurulacak sistem için eskiden kullandığımız bir sistemden faydalanıyoruz. Henüz ortamda yeni sistem bulunmamaktadır.

Eğer eski sistemimiz bulunmuyorsa ve yeni bir makine üzerinde çalışıyorsak driving sistem istenilerek o kullanılır.

Bende bulunan yeriyle ilk önce HLQ.XX.SCPPCENU(CPPCSAMP) member’ı exec yapılarak CustomPac ekranları açılır. Açılan ekranlardan R yani Receive denir.

Açılan ekranda receive edeceğimiz kuruluş ile ilgili detayları doldurmamız gerekiyor.

Receive the order from = File system

Bu şekilde seçmemizin nedeni zOS kuruluş dosylarını file system’e upload etmemiz. Herhangi bir server veya tape kullanarak upload etmedik.

Order Number  = STXXXXXX

Buradaki değer sipariş verdiğiniz order numarasıdır. Siz buraya file system aracılığıyla yüklüyorsanız benim yaptığım gibi unix ortamında /zos23 path’ine gidip kontrol edebilirsiniz yada Order’ınıza bakabilirsiniz.

Volume Serial

Diğer bilgi olan Volume serial daha önce ayarlanmıştı. Kurulum yaptığımız driving sistemde online olan bir volume’u yazdık.

Bilgiler girildikten sonra ENTER yapılır. Çıkan ekranda biraz önce kuruluş dosyalarının olduğu pah Target Directory olarak girilir.

Daha sonraki adımda Enter yapılarak geçildikten sonra bizden bir JOB CART oluşturmamız isteniyor. Bu JOB CART tüm işlerde kullanılacağı için ona göre düzenlemek gerekiyor.

Düzenlemeden sonra F3 ile çıkılır. Bize bir iş oluşturur. Bu iş tüm ORDER’ı Dataset’lere çıkarak başına da hazırladığımız Jobcart’ı ekler. Bu hazırladığı işi Submit ederek çalıştırırız.

Çalıştırdıktan sonra CustomPac ekranlarından çıkmak gerekiyor.

Receive işine SDSF’ten bakılır. Job düzgün çalıştıysa Receive işlemi bittiği anlamına gelir. Tamamlanınca tekrar CustomPac açılır.

Açılan CustomPac ekranlarında Receive işlemi düzgün olmuş mu diye DISPLAY seçeneğine girilir.

Girerken çıkan ayarlar şu şekilde ayarlanır.

Display ekranına girince aşağıdaki gibi Receive durumun görünmesi gerekmektedir.

Yanına gelip “e” yapılarak System Name verilir.

Daha sonra bu kaydedildiğinde ilgili zOS paketinin yanına gelip “S” select işlemi yapılır. Ve asıl kurulumlar başlar.

The post CustomPac Kullanarak zOS Kurulumu 1 – Receive Adımı appeared first on Dinamik Network.

Günümüzde Kullanılan Databaseler Nelerdir? 

Database’leri (veri tabanı) Masaüstü ve Server uygulamaları olarak iki temel gruba alabiliriz. Masaüstü grubuna giren database (veri tabanı) uygulamaları tek uygulama ile çalışabilecek çok fazla özelliği olmayan küçük çaplı uygulamalarıdır. Buna örnek olarak Microsoft Access’i verebiliriz. Server grubuna girenler ise çok fazla kişini aynı anda bağlı kalabildiği, gelişmiş bağlantı ve güvenlik işlemleri içeren gelişmiş uygulamalardır. Buna örnek olarak da SQL Server’i verebiliriz.

Şimdi günümüzde kullanılan database’ler nelerdir onlara bakalım. Herhangi bir sıralama yapılmamakla birlikte en popüler olan databaselere yer verilmiştir.

Günümüzde Kullanılan Databaseler Nelerdir Görelim

Microsoft SQL Server

Microsoft’un bir ürünü olan SQL Server teknik olarak yukarıda vermiş olduğumuz iki gruba da girebilir. SQL Server sadece Windows sistemlerde çalışır. Dünyada en çok kullanılan database listesinde en başları çekmektedir. SQL Server, farklı farklı versiyonlar ile satışa sunulmaktadır. Sunulan bu versiyonlar farklı özellik setleri içermekle birlikte farklı kullanıcı tiplerini hedef alır. Bunlar;

• Datacenter, yüksek seviye uygulama desteği ve veri merkezleri için tasarlanmıştır. 256 mantıksal işlemci ve sınırsız alanı desteklemektedir.
• Enterprise, SQL Server kümeleri oluşturabilme ve düzenleme için gerekli araçlara sahip olmakla birlikte 524 petabyte’a kadar veri tabanı yönetebilmektedir.
• Standart, Enterprise’in küçültülmüş versiyonu olarak anabiliriz.
• Web
• Workgroup
• Express, Express ücretsiz olarak sunulmakla birlikte 1 işlemci, 1 GB hafıza ve 4 GB veri tabanı desteklemektedir.

Bu paketlerin haricinde özelleştirilmiş sürümleri mevcuttur. Bunlar;

• Azure, Microsoft SQL Server’in bulut bazlı versiyonudur.
• Developer, Datacenter ile geliştirme ve test sistemi olarak kullanılabilmesi dışında Datacenter ile aynıdır.
• Embeddeb (SSEE), sadece belirli Windows servisleri tarafından kullanılan özel olarak hazırlanmış bir sürümdür.
• Evulation, deneme sürümü olarak bilinir. Enterprise ‘in 180 günlük deneme sürümüdür.
• Fast Track, ticari kurumlar için zeka işleme ve veri depolama işlemleri için kullanılan sürümüdür.
• Parallel Data Warehouse, yüzlerce Terabyte’lık veri depolama işlemleri için hazırlanmıştır.

Oracle Database

Oracle Database  (Oracle Veri Tabanı), Microsoft’un ürünü olan SQL Server kadar ünlüdür ve yoğun bir şekilde kullanılır. Oracle adlı şirketin bir ürünüdür.  Zaman zaman RDBMS (relational database management system yani ilişkisel veri tabanı yönetim sistemi) olarak ya da sadece Oracle olarak anılmaktadır. Aynı şekilde dünyada en çok kullanılan database listesinde en başları çekmektedir.

Gelişmiş bir veri tabanı uygulamasıdır. SQL Server gibi büyük miktarda verinin çok kullanıcılı ortamda güvenli bir şekilde depolanmasını ve bu depolanan verilere erişimleri yönetir. En çok kurumsal alanlarda tercih edilmektedir.

Oracle Database birçok araçtan oluşmaktadır. Developer’lar için kolay ve esnek uygulamalar geliştirebilmesi için yardımcı olurlar. Oracle Database içinde de Stored Procedure ve Trigger’lar kullanılabilmektedir. 1977 yılında Larry Ellison ve iki arkadaşı tarafından ilk versiyonu geliştirilmiştir.

MySQL

SQL tabanlı olan ve tüm platformlarda çalışabilen bir veri tabanı uygulamasıdır. MySQL database Web tabanlı uygulamalar ile kullanılması için tasarlanmıştır. 6 milyondan daha fazla sistemde yüklüdür. Çok kullanıcılı, çoklu iş parçacıklı, hızlı ve sağlam bir veri tabanıdır. Unix, Os/2 ve Windows platformları için ücretsiz olarak dağıtılmaktadır.  Ticari olarak kullanmak isteyenler için ise ücretli bir lisans seçeneği de mevcuttur. En iyi performansı Linux sistemlerde göstermektedir.

FileMaker Pro

Filemaker firması tarafından geliştirilmiştir. Macintosh ve Windows tabanlı sistemlerde çalışabilen bir veri tabanı uygulamasıdır. Filemaker Pro veritabanı 1980 ‘li yıllarda Macintosh için geliştirilmiş çok az sayıdaki veri tabanı uygulamasından biridir. Filemaker veri tabanı yazılımı ilk olarak Nashoba System tarafından geliştirilmiş olup sonraları Apple’in alt firmalarından birisi olan Claris tarafından satın alınmıştır.

dBASE

Kişisel bilgisayarlar için veri tabanı ihtiyacını gidermek amacı ile geliştirilmiştir. Express’tirveri tabanı uygulaması Ashton Tata firması tarafından piyasaya sunulmuştur. Kendi içerisinde bütünleşik bir veri tabanı yöneticisi içermekle birlikte 4. Nesil programlama dili ve yazılımıdır.

Microsoft Access

Diğer adı Microsoft Office Access’tir.  Office uygulaması içerisine de olan bir veri tabanı uygulamasıdır. Access Jet veri tabanı motoru ile grafiksel ara yüzü bir pakette bir araya getirmiştir. Genellikle tekil programlar ya da çok küçük uygulamaların geliştirilmesinde kullanılmaktadır. Kullanımındaki büyük kolaylığı sayesinde çok tercih edilen veri tabanları uygulamaları arasında yerini almıştır.

Günümüzde kullanılan database’ler yazımız da bu kadar. En popüler olan databaselere bir göz atmış olduk. Diğer yazılarımızda görüşmek üzere.

Database kategorili diğer yazılarımız için bağlantıya tıklayabilirsiniz.

Kaynak: Wikipedia

The post Günümüzde Kullanılan Databaseler Nelerdir? appeared first on Dinamik Network.

DSLIST Primary Komutları

APPEND: Appends a personal list or data set level to a DSLIST
CONFIRM: Confirms data set delete requests (by confirmation panel) :
DSLSET: Displays the data set list settings panel
EXCLUDE: Excludes a line containing text string within the data set name
FIND: Finds text string within the data set name
LC: Displays the data set list color change utility
LOCATE: Locates an entry in the list based upon sorted order
MEMBER: Searches all PDS data sets in the list for a member name or pattern
REFRESH: Refreshes the displayed list with any changes that have occurred
RESET: Redisplays excluded data sets and removes line commands and messages
SAVE: Writes the data set list to a sequential data set
SHOWCMD: Shows the line command before it is invoked
SORT: Sorts the list of data sets by a particular column
SRCHFOR: Search for text strings in data sets
VA: Displays the data set list attribute view
VS: Displays the data set list space view
VT: Displays the data set list total view
VV: Displays the data set list volume view

Examples Primary Commands

Append

APPEND ‘SYS1.**.PARMLIB’  :Listelenmiş datasetlere bu şablona uygun datasetleri de ekler.

Confirm

“CONFIRM OFF” Kapattığımızda delete işlemlerini anında yapar. Onay almaz.

“CONFIRM ON” komutuyla açılır.

DSLSET

Dataset list ayalarını yapabileceğimiz ekran.

Exclude

X FILE ALL : İçinde FILE kelimesi geçenleri gizler

F ALP X ALL: Gizlenmiş olanların içinden sadece ALP olanları gösterir.

Member

M ALPER : PDS ve PDSE’ler içinde içinde ALPER member’ı geçenleri bulur.

REFRESH ve RESET

RES: Gizlenmiş olan dataset’leri gösterir.

REF: Yeni silinmiş, oluşturulmuş datasetleri de listeye dahil eder.

SORT

Bu sıralama komutu çok fazla parametrede kullanılabilir. Liste aşağıdaki gibidir.

SORT [Column1] [A|D] [Column2] [A|D]

SORT CHA: En son değiştirilene göre sıralar

SORT NAME: Ada göre sıralar

VS – VA – VT  – VV komutları

Bu komutları dataset listesindeyken R11 ile sağ’a gittikçe display edilen ekranlarda görebilirsiniz.

The post DSLIST Primary Commands – Dataset Listesi (3.4) Primary Komutları appeared first on Dinamik Network.

DSLIST Line Commands

AL: Allocate a data set
B: Browse the data set
C:Catalog the data set
CO: Copy the data set
D: Delete the data set
E: Edit the data set
F: Free unused space
I: Data set information
M: Display the member list
MO: Move data set members
NX: Un-exclude the data set
NXF: Un-exclude the first data set
NXL:Un-exclude the last data set
P: Print the data set attributes and members
PX: Print the index listing
R: Rename the data set
RA: Refadd to Reflist
RS: Reset the statistics
S :Information (short)
SC :SUPERC
SCE :SUPERCE
SF: Search-For
SFE: Search-For-Extended
U: Un-catalog data set
V: View the data set
X: Exclude the data set
Z: Compress the data set
=: Repeat the last command
//: Block command

Examples

AL

B Line Command

B /(%NI*) : Bu komut ile  Başında bir harf olan NI ile başlayan member’lar listelenir.

Result :

CO Command

CO /(%ENT*) : Bu şekilde bir çok içinde ENT geçen member listelenebilir. Listelenen member’lara S * yapılarak toplu olarak kopyalanabilir.

X Commands – NX, X ALL, NXF, NXL

X ALL : Hepsini gizler

NX : Gizli olanların hepsini açar

NXF : İlgini görünür yapar.

NXL : Sonuncunu görünür yapar

// Komutunun Kullanımı

Aşağıdaki Delete komutu için o aralıtkaki tüm dataset’lere uygular.

Diğer komutların kullanımı benzer şekilde olmaktadır. Yukarıdaki verilen örneklerden yola çıkarak denemeler yapılabilir.

The post DSLIST Line Commands – Dataset Listesi (3.4) Line Komutları appeared first on Dinamik Network.

Javascript extensiondır. Javascript içerisinde html sytanx yapısını kullanmamızı sağlayan bir yapıdır. JSX, basit html kodlarında bile kendi DOM’larını değiştirip geliştireceği bir yapı sunar.

DOM (Document Object Model) web sayfalarının bize göründüğünü ve HTML elemanlarının bir arada bulunmasını sağlayan bir yapıdır. Kullanıcı web sayfası üzerinde herhangi bir komut girdiğinde DOM tekrar güncellenir. Bu durum performans açısından uygulamayı zayıflatır. Burda React’ın kullandığı VirtualDOM devreye girer. React uygulamasında ne zaman bir değişiklik olursa sadece değişiklik yapılan alan güncellenir ve DOM’a aktarılır.

VirtualDOM, DOM’un value/key şeklinde memoryde bulunmuş halidir. DOM’un bir kopyasıdır.

Kullanımı ve Kuralları;

• Component, Return içerisinde tek bir parent element kullanabilir.Div element’i kullanılıyor ise ikinci bir div kullanımına izin vermemektedir.
• Özel keywordler bulunmaktadır. Örneğin div içerisinde class attribute tanımı için className kullanılır.
• Jsx formatında Javascript ifadeleri { } süslü parantez kullanarak yapılır. Örneğin bir p elementi içerisinde hesaplama yapmak istediğimizde <p> { 5+ 5 } </p> kullanarak 5+5 işleminin çıktısını 10 alabiliriz.
• Javascriptte tanımladığımız sabit bir değerin gösterimi içinde aynı şekilde { } süslü parantez kullanarak yaparız. Süslü parantez kullanmadan gösterimi sağlarsak, JSX formatı değeri yazı olarak algılar.

React Uygulamasına Genel Bakış

React uygulamasında birbirine benzer klasörler bulunur. Bunlar src(source) ve public(kaynak) klasörleridir.

React web uygulamasında browser üzerinden bir sayfaya açtığımızda index.html sayfasının içinde ne olduğunu görürüz. Index.html incelediğimizde ise sadece uygulamanın başlığını ve body içerisinde yer alan <div id=”root”></div> görürüz. Uygulamanın içeriğini dolduran bir element göremeyiz.

Src klasöründeki index.js içerisinde ID’si root olan html çağrılıyor. Burda ReactDOM’un render metodu tarayıcıda bir render etme işlemi yapacaktır. ReactDOM, react-dom modülü tarafından import edilmiştir.

Bu render etme işlemi <App/> componenti kullanarak yapılmaktadır. Bu componentin kaynağı da app.js olarak belirlenmiştir.

App.js klasörüne baktığımızda html sayfasında gördüğümüz tüm elementleri burda görüyoruz. Logo, başlıkları ve paragrafları. Bu durumda component olarak oluşturulan app.js’ın html içerisinde nasıl tetiklendiğini gözlemledik.

The post JSX Nedir? React JS Uygulamasına Genel Bakış appeared first on Dinamik Network.

React JS kullanıcılar için arayüz oluşturmamızı sağlayan Javascript kütüphanelerinden birisidir. Facebook tarafından geliştirilen react.js aynı zamanda açık kaynaklı bir kütüphanedir. Günümüzde popüler olarak kullanılan bir kütüphane olup performanslı ve maliyetsizdir.

Element bazlı oluşturularak Javascript’in karmaşık yapısını düzenler, kod okunabilirliğini ise kolaylaştırır. Gerçek zamanlı güncellenebilen web siteler oluşturmanızı sağlar. Bu yapıya hot reloading denir.

React dünyasına giriş yaparken yeni birkaç terimle karşılaşacağız. Flux mimarisine benzeyen tek yönlü veri akışını, javascript içerisinde html kodlarını yazdığımız jsx formatını. Detaylı olarak inceleyeceğimiz componentlerden(bileşenler), bu componentlerin arasında iletişimi sağlayan Props yapısını ve React koleksiyonlarının en küçük birimi olan elementleri detaylı inceliyor olacağız.

React Projesi Oluşturma

React uygulamasını kurmak paket yönetici NPM’e ihtiyacımız var. Bunun için bilgisayarımıza Node.Js yüklememiz gerekmektedir. Buradan kolaylıkla node.js kurulumunu yapabilirsiniz.

Kurulum tamamlandıktan sonra react uygulamasını oluşturmak için aşağıdaki komut satırını yazmanız yeterli olacaktır.

npx create-react-app my-app

<img class="alignnone wp-image-3480" src="https://dinamiknetwork.com/wp-content/uploads/2021/12/react_create_project.png" alt="" width="719" height="216" />

Projenin içerisine baktığımız zaman node_modules, public,src klasörlerini görmüş olacağız. Node_modules klasörü içerisinde yüklediğimiz kütüphaneleri bulabiliriz. Public klasörü html, image ve iconların bulunduğu klsörürümüzdür. Src klasöründe ise işlemleri yaptığımız js dosyalarımız bulunmaktadır. Package.json çalıştırdığımız scriptler ve kullandığımız kütüphanelerin tanımlandığı
dosyadır.

Kurduğumuz bu react uygulamamızı çalıştırmak için proje dizinine gidip npm start komutunu kullanmamız yeterli olacaktır.

The post React JS Nedir? React Projesi Oluşturma appeared first on Dinamik Network.

İlgili Ücretsiz Yazılım Kursları link’ine girdiğinizde ilk sıradaki kurslar o günün en indirimli kurslarıdır. İkinci sıradaki kursalar ise o gün bedavaya sizlere sunulan kurslardır. İndirimli kurslardan işinize yarıyan varsa kesinlikle kaçırmamanızı tavsiye ederim. Çünkü bir kursun tekrar indirime girmesi bazen haftalarca sürebiliyor. Ücretsiz olanları ise biran önce hesap açıp kütüphanenize eklemenizi tavsiye ederim. Çünkü eğer ücretsiz kursu kütüphanenize eklemezseniz, ücretsiz olan süre bittikten sonra kullanamazsınız. Kütüphanenize eklerseniz ise istediğiniz zaman kullanabilirsiniz.

Konuyla ilgili kafanıza takılan herhangi bir şeyi konunun altına yorum olarak yazabilirsiniz. Herhangi bir aşamada takılıp, ücretsiz veya indirimli kurslardan faydalanamazsanız biz veya faydalanan üyelerimiz size yardımcı olacaktır.

Yazılım Sektörü > Web Geliştirme

Web geliştirme konusunda tecrübe sahibi olmak isteyenler ve sıfırdan eğitim almak için kaynak arıyan kişiler için ücretsiz yazılım kursları aşağıdaki gibi dillere göre ayrılmıştır. Linklerin içindeki kurslar sürekli güncellenir. Bu sebeple tavsiye etmenizi tavsiye derim. Web geliştirme kurslarıyla birlikte kendi web sitenizi yapabilirsiniz, var olan bir web servisin api’lerini kullanarak bir hizmet uygulaması geliştirebilirsiniz ve freelance olarak çalışabileceğiniz bir alt yapı kurabilirsiniz.

• JavaScript
• React
• Angular
• CSS
• PHP
• Node.Js
• Python
• Vue JS

Yazılım Sektörü > Veri Bilimi

• Machine Learning
• Sinir Ağları
• TensorFlow
• R
• Yapay Zeka
• Veri Analizi
• Derin Öğrenme
• Python

Yazılım Sektörü > Mobil

• Redux Framework
• Kotlin
• Mobil Yazılım Geliştirme
• Dart Programlama
• React Native
• Swift
• iOS Geliştirme
• Android Geliştirme
• Google Flutter

Yazılım Sektörü > Programlama Dilleri

• Go Programlama
• Spring Framework
• C Kursları
• JavaScript
• React
• C++
• Java
• Python

Yazılım Sektörü > Oyun Geliştirme

• Unity Kursları
• Oyun Geliştirmenin Temelleri
• Unreal Engine
• Unreal Engine Blueprints
• C#
• 3D Oyun Geliştirme
• 2D Oyun Geliştirme
• C++
• Blender

Yazılım Sektörü > Veritabanı

• SQL
• MySQL
• Oracle SQL
• Oracle Sertifikasyonu Kursları
• MongoDB
• Apache Kafka
• SQL Server
• Veritabanı Yönetimi (DBA)
• PostgreSQL

Yazılım Sektörü > Yazılım Testi

• Selenium WebDriver
• Java
• Selenium Testing Framework
• Otomatik Test
• API Testi
• REST Assured
• Appium
• Cypress.io

Ücretsiz Yazılım Kursları

The post Ücretsiz Yazılım Kursları (Sektörel) – Sürekli Güncel appeared first on Dinamik Network.

Windows 10 Dark Tema Nasıl Ayarlanır?

Giriş kısmında belirttiğim gibi, her uygulama kararmıyor ancak Windows Mağazasından alınan uygulamaların bazılarını da etkiliyor. Eğer ilgili uygulamayı yapan yazılımcı, projesinde bu desteği vermiş ise o program da kararıyor. Ancak destek vermeyen uygulamalar çok fazla.

NOT: Bu arada ben Win 10 Pro kullanıyorum. Bu sebeple bu anlatımda Windows 10 Pro üzerinden olacak.

Dark Tema’yı ayarlamak için,

Masa üstünde sağ tık > Kişiselleştir > Ayarlar> Kişiselleştirme> Renkler kısmına gelin. Ekranda “Renginizi Seçin” şeklinde bir açılır menü bulacaksınız. O açılır menüye tıklayın ve oradan “Koyu” olanı seçin. Seçim yapıldığı anda desteklenen tüm uygulamalara uygulanacaktır. Bu uygulamaların arasında Google Chrome de var. 🙂

Aşağıda görsel olarak da görebilirsiniz.

Yukarıda da bahsettiğim gibi, “Universal Windows Platform” yani “Evrensel Windows Platformu” uyumu ile yapılan programlar bu ayarlamaya saygı duyup kendisini karartır ancak bu geliştiricinin insiyatifindedir. Eğer geliştirici bu özelliği desteklemiş ise sorun yok ancak destek vermemiş ise o uygulamalar beyaz (olduğu gibi) kalacaktır. Bu durumda yapılabilecek bir şey yoktur.

Windows 10 Dark Tema Nasıl Ayarlanır? yazımda bu kadardı arkadaşlar. Diğer yazılarımda görüşmek üzere…

Buradan diğer Windows Sistemleri ile ilgili yazılara ulaşabilirsiniz.

Buradan da benim tüm yazılarıma ulaşabilirsiniz.

Kendinize iyi bakın ve takipte kalın. 😉

Bana destek olmak isterseniz bir kahve ısmarlayabilirsiniz veya diğer hesaplarımdan takip edebilirsiniz.

The post Windows 10 Dark Tema Nasıl Ayarlanır? appeared first on Dinamik Network.